AutorWojciech Maroszek

Otwierasz lodówkę i wiadomo, AI. Ale żeby otworzyć klasykę literatury i tam też zostać napadniętym przez sztuczną, tego jeszcze proszę państwa nie grali. Proszę przeczytać ten oto fragment: – Zbyt długo żyliśmy pod terrorem niedościgłej doskonałości Demiurga – mówił mój ojciec – zbyt długo doskonałość tego tworu paraliżowała naszą własną twórczość. Nie chcemy z nim konkurować. Nie mamy ambicji mu...

"Tylko żebyś nie wpadł w poprawianie bez końca, bo wtedy nigdy nie skończysz", usłyszałem raz w kontekście pisania książki. Albo kilka razy. Niewiele rzeczy potrafi tak zmęczyć, jak perfekcjonizm. Wiem, bo kiedyś tkwiłem w tej przestrzeni po kolana. Ale nie w samym poprawianiu twórczości tkwi prawdziwy problem. Bo można poprawiać radośnie, na zasadzie zabawy: cieszy mnie szlifowanie, więc sobie...

Mówi się pół żartem, pół serio, że w Polsce jest więcej osób, które chcą wydać swoją książkę, niż osób, które chcą książki czytać.To kłopotliwy układ dla kogoś, komu umyślił się debiut literacki. I w dodatku ten ktoś nie pisze kryminału, fantasy czy czegoś takiego, na co – tak mi się wydaje – miejsce w Empiku zawsze się znajdzie.Czasem pada pytanie o to, kiedy będzie premiera mojej książki i ja...

Z początku bałem się, że bohater powieści, którego stworzyłem, będzie zbyt podobny do mnie. Proces tworzenia go był inny, niż mogłoby się wydawać.Bo stworzenie fikcyjnego bohatera to ulepienie w głowie pewnego modelu. Ma mieć cechy zewnętrzne i wewnętrzne.Przemyślany projekt. Dobrze opisany prototyp. I dopiero potem wypuszczamy go na świat, już jako tak zwaną “postać”. Lub...

Jest ten stereotyp pijącego pisarza. Niektórzy autorzy faktycznie byli ze swojego zamiłowania do picia równie znani, jak z pisania. Fitzgerald. Reymont. Faulkner. Pilch. Hłasko. Hemingway. Ten ostatni, jak głosi plotka, miał nawet powiedzieć: “Pisz po pijanemu, edytuj na trzeźwo”. Nie ma jednak na to żadnego źródła. Inne źródła wskazują raczej, że tak jak lubił Hemingway wypić, tak...

W innym tekście argumentowałem, że nie istnieje jedna właściwa pora na pisanie, stylów pracy jest bez liku, a ja sam za pisarski drogowskaz przyjąłem ledwie kilka zasad. Oto jedna z nich: Można nie pisać, ale nie można robić nic innego. Kiedyś natrafiłem na tę zasadę w materiałach Jamesa Cleara, autora “Atomowych nawyków”. Sam chyba zasłyszał ją od kogoś innego. Tak czy inaczej –...

Teksty dziennikarskie, eseje, posty na social, reklamy, treści UX, poradniki, powieść. Dyscyplin pisania jest wiele. Dziś chcę zwrócić uwagę na jedną szczególną. Zrobić sobie herbatę, schować telefon, izolacja. Zeszyt, osobiście preferuję A4, taki większy. Coś, czym lekko się pisze, na przykład żelopis za dwa pięćdziesiąt.Oto wszystko, czego potrzeba do wejścia w proces Kontemplacyjnego Pisania...

Haruki Murakami zaczyna pracę o 4 rano. Podobnie czyniła Sylvia Plath. Ich książki cieszą się uznaniem, zatem wychodzi na to, że trzeba zaczynać o 4. Ale już Immanuel Kant czy Oliver Sacks należeli do słynnego “5 am club” i to zanim było to modne (i zanim w ogóle mówiło się o jakimś klubie 5 rano). Im też nieźle wyszła kariera pisarska.Stephen King zaczyna bardziej humanitarnie – o 8...